ప్రియా!! రాత్రింబవళ్ళూ నీకోసమే
నాహృదయం తపనపడుతుంది.
మన ఈ కలయిక ఆకలిగొన్న
మృత్యువులా అగుపిస్తున్నది.

ఒక తుఫాను గాలిలా
నా సర్వస్వాన్నీ  ఊడ్చేసేయ్ .
నా దగ్గరున్న అన్నింటినీ
 నిర్భయంగా తస్కరించు.

నిద్రావస్థలోంచి
నన్ను తక్షణం   జా గృతంచెయ్.

ఈ ప్రపంచంలోంచి నన్ను
స్వేచ్ఛగా దొంగిలించేసెయ్.

ఈ విపత్కర స్థితిలో
 సౌం దర్యారాధనలో
మన ఇరువురం మమేకమవుదాం

అయినా నా అత్యాశగానీ
నీలో ఐక్యమవడం తప్ప
నా జీవనగమ్యం
ఇంకొకటి యేముంటుంది?


టాగూరు తోటమాలిలోని 50 వ కవితకు నా తెలుగు సేత]

==========================================